Om samen die pijnlijke ruzies achter je te laten moet je jezelf opnieuw opvoeden. Je hebt een gewoonte ontwikkeld waar je relatie niet beter van wordt. Hou voor ogen dat je niet samen bent om elkaar telkens af te branden. Kibbelen kan, ruzie niet.

Ruzie begint en eindigt bij jezelf

Meestal willen stellen wel stoppen met ruzie. Vanuit hun gezonde verstand zien ze de schade. Het voornaamste obstakel daarbij zijn ze zelf. Vaak zijn partners ervan overtuigd dat het hen niet gaat lukken. Ruzie is normaal geworden. En volgens sommige opvattingen is het zelfs gezond.  De partners verlangen wel naar goede gesprekken zonder scheldpartijen. Maar ze zien het niet voor zich. Het voelt ondertussen zo vertrouwd dat ze niet doorhebben hoe ze in een zeur modus zijn terechtgekomen. Klagen is makkelijk. Daadkracht veel moeilijker. Dergelijke partners gebruiken excuses uit het onderstaande rijtje.

Goedpraters voor ruziegedrag

  • Ik kan mijn woedeaanvallen niet onder controle houden, ik heb het vaak genoeg geprobeerd
  • Ik heb nu eenmaal een kort lontje, dus het is niet anders
  • Hij is een driftkikker, dat kan hij niet helpen
  • Het is gewoonweg mijn karakter, dus ik kan er niets aan veranderen
  • Ik kan niet veranderen want ik heb ADHD/ PDD/ NLD of iets anders
  • Ik ben ermee opgegroeid. Mijn vader/moeder doet net zo

Lastige vragen

Het bovenstaande lijstje kun je zelf uitbreiden. Wat wordt gepresenteerd als vaststaande feiten, zijn eigenlijk vastgeroeste aannames. Ze gaan pas van het slot als ruziemakers de behoefte voelen dat ze écht willen veranderen. Het vertrekpunt daarvoor is de fundamentele vraag: Wil ik deze persoon met dit gedrag zijn? Wil ik de bozige/ruziemakende partner blijven? Het kan helpen je te realiseren hoe je naar jezelf kijkt door je voor te stellen dat je op je sterfbed ligt en je leven overdenkt. Klinkt wat extreem, misschien, maar toch. Dat het leven op aarde eindig is, daar zijn we het over eens. Ben je dan tevreden met hoe jij jezelf gedragen hebt? Wat zou je anders hebben willen doen en waar heb je spijt van?

Vechten voor vrede

Het vermogen om ruzie te maken getuigt van veel kracht. Weliswaar wordt de relatie er een puinhoop van, maar de energie, gedrevenheid en het gemak waarmee partners elkaar de kast opjagen is verbijsterend. De kemphanen zijn zeer bedreven in de verkeerde dingen. Als je de energie hebt om ruzie te máken dan heb je óók de kracht deze te stoppen. Dan zet je je vechtlust in om vrede te sluiten en gebruik je je verbale scherpte om ruzie om te buigen. Dan werk je mee aan de oplossing van het probleem in plaats van dat je deze veroorzaakt.

Van ruzie naar praten

Natuurlijk kun je het niet eens zijn met elkaar. En jouw mening mag ook gehoord worden. Zet daarom een aantal goede voornemens in je vaandel. En hou je daar ook aan. Zeg sorry en oefen oprecht als het even niet lukt. Zo voed je jezelf opnieuw op. Veranderen begint bij jezelf.

Wie stenen omhoog gooit kan geen bloemen terug verwachten.

Het spiekbriefje tegen ruzie

  • ik scheld altijd >> ik zeg het zonder scheldwoorden
  • ik wil het laatste woord >> ik hou op tijd mijn mond dicht
  • ik commandeer  >> ik vraag het vriendelijk
  • ik heb haantjesgedrag >> ik word nederiger
  • ik ben een pietje precies>> ik word gemakkelijker
  • ik haak af als hij me niet begrijpt >> ik doe mijn best het beter uit te leggen
  • ik erger me >> ik probeer je te snappen
  • ik wil hem te lijf gaan >> ik ga even een ommetje maken

Een schouderklopje als het lukt

Het is een bevredigend gevoel om te merken waartoe je in staat bent. Dat niet jij zelf het slachtoffer hoeft te zijn van je eigen gedrag en gevoelens. En dat je trots kunt zeggen: het is ons deze week toch maar mooi gelukt om minstens een paar dagen geen conflict te maken! Veranderen doe je in kleine stapjes.