Intieme vrienden kunnen accepteren dat de relatiekwaliteit pieken en dalen kent. Allerlei veranderingen in de leefsituatie kunnen leiden tot een tijdelijke dip in de aandacht voor elkaar. Denk hierbij aan tijdslurpers als een verhuizing of verbouwing, een nieuw werkritme (met onregelmatige diensten) of detachering in het buitenland. Dergelijke wijzigingen doen een beroep op het aanpassingsvermogen van de partners. En dat is niet altijd even gemakkelijk.

Een bekende breuklijn vormt de komst van de kinderen. Dat kan de partners van elkaar verwijderen.

 ‘Er zijn nog zoveel dingen die ik zou willen doen’, beweert Adriaan met het opgewekte enthousiasme van een verkoper. ‘En ik dacht dat jij dat ook wilde. Maar de laatste jaren, zit je alleen nog moe op de bank.’ Karin onderbreekt hem. ‘Je bedoelt, sinds we kinderen hebben.’ Adriaan zet zijn betoog voort. Hij oogt als een blij kind dat eindelijk gehoor vindt voor zijn plannen. Als hij is uitgepraat is het stil tegenover hem.

Op rustige toon begint Karin een aantal feiten op een rijtje te zetten. Naast haar baan vraagt de zorg voor de kinderen enorm veel van haar. Ze weet wel dat ze Adriaan teleurstelt. Dat ze niet meer de vrolijke reisgenote is uit de tijd dat ze samen studeerden. Kinderen leek een vrolijk project dat ze er wel bij konden doen.  Adriaan gedroeg zich echter als een groot kind. Ooit zwierven ze samen met een rugzak door Europa. Nu draagt Karin alle bagage en verlangt Adriaan naar een nieuwe vakantieliefde.

Je hoeft niet in relatietherapie als je de volgende valkuilen vermijdt.

Relatieprobleem 1 : Weinig tijd voor elkaar

Het verwekken van een kind is een kortdurend genot met langdurige gevolgen. Jonge ouders hebben weinig tijd meer voor elkaar en het seksleven staat op een laag pitje. De onbekommerde tijd voor de bevalling lijkt na enkele maanden alsof het een eeuw geleden is. De komst van kinderen markeert een belangrijke overgang in de partnerrelatie.

Relatieprobleem 2: Op de vlucht

Karin en Adriaan zijn een variatie op het klassieke voorbeeld waarbij de vrouw zich verantwoordelijk voelt en de man wegloopt. Er zijn allerlei psychologische verklaringen voor de diepere drijfveren van overbezorgde moeders en vluchtende vaders. Los van de evolutionair geprogrammeerde reacties op het hulpeloze schepseltje, zullen vader en moeder een nieuwe modus moeten vinden om met elkaar om te gaan.

Relatieprobleem 3: Het team valt uit elkaar

Belangrijk daarbij is dat je inziet dat opvoeden nu eenmaal een zware klus is. Dat heeft niets te maken met meer of minder van je kinderen houden of ervoor willen zorgen. Maar dat je de frivoliteit van het kinderloze huwelijk mist, moet in ieder geval gezegd kunnen worden. Ook moet je elkaar aan kunnen spreken op de taakverdeling. Als deze scheefgroeit, is de kans groot dat het team uit elkaar valt.

Relatieprobleem 4 : Verschil in opvoeden

Tussen de ouders kan ongemerkt een verwijdering ontstaan, niet alleen vanwege het eerder genoemde tijdgebrek of de fysieke uitputting, maar ook omdat men elkaars reacties niet meer kan volgen. Wanneer de kinderen groter worden en minder zorg behoeven, kunnen conflicten ontstaan over de opvoeding ervan. Iedere partner heeft van huis uit een visie meegekregen op hoe streng een kind moet worden benaderd. Hoe strikt worden de regels gehanteerd? Welke kwaliteiten zijn belangrijk om te stimuleren? Gehoorzaamheid, zelfstandigheid? En hoe stuur je bij als een kind in opstand komt? De verschillen in visie en opvoedstijl kunnen een breuklijn worden als de partners dit niet van elkaar accepteren. Men verwijt elkaar dan te toegeeflijk te zijn of te streng.

Relatieprobleem 5: Een bondje met je kind

Ook kunnen kinderen emotioneel in een behoefte voorzien die oorspronkelijk bij de intieme partner werd gevonden. Niet zelden ontstaat een verwijdering omdat er meer solidariteit ontstaat met de kinderen dan met de partner:

  • Vader deelt zijn zorgen eerder met zijn oudste dochter dan met zijn vrouw.
  • Moeder is sterk gefascineerd door de rijke binnenwereld van haar creatieve zoon.
  • De vader in het jongensgezin ontwikkelt een mannen-onder-elkaar sfeer, waarvan zijn vrouw wordt buitengesloten.
  • De meisjes ‘hangen’ aan hun moeder en vaders rol blijft beperkt tot kostwinner.

Zo kunnen kinderen niet alleen vanwege de zorg die ze met zich meebrengen, maar ook door hun bijzondere kwaliteiten -zoals die zich ontwikkelen- leiden tot afstand tussen de ouders. De opvoeders kunnen zich onbegrepen van elkaar afwenden en een bondje met een van de kinderen is dan gauw gesloten.

De kunst van acceptatie

In alle gevallen komt het erop aan dat je de nieuwe situatie accepteert. Je partner is niet meer je partner van voorheen. Zelf zit je ook anders in je vel dan jaren geleden. Acceptatie van elkaars eigenheden en wegstrepen waar het in de kern niet om draait, is in dit geval de kunst.

 

 

 

Deel dit bericht
error